propecia cost
Main menu

Camper Centrum Reizen

Door mooi Marokko!

Volkswagen Camper Centrum organiseerde alweer voor de derde keer een camperreis door Marokko, van 7 tot en met 22 maart jl. Gijsbert en Tonny, actieve zestigers, schreven zich op het laatste moment nog in. “We zijn eigenlijk geen mensen voor een groepsreis. Maar dit was prettig kleinschalig en in een land als Marokko is het toch wel handig als er iemand bij is die weet hoe het daar werkt. We kijken terug op een heel boeiende reis met mooie highlights, prettig gezelschap en een professionele en ontspannen begeleiding.”

 

Gijsbert (63) en Tonny (69) werkten beiden jarenlang in de gezondheidszorg en zijn sinds enkele jaren met pensioen. Kamperen doen ze al van jongs af aan, maar een camper werd nooit overwogen. Gijsbert: “Bij een camper hadden wij lange tijd het beeld van je hele vakantie binnen zitten. Terwijl kamperen voor ons juist buiten zijn betekent.” Toen in 2001 een operatieve ingreep bij Tonny een ‘normale’ zomervakantie onmogelijk maakte, kwam toch het idee voor een camper naar boven. Gijsbert: “We kochten een 2e hands kampeerbus, die ons, net als voorheen met de tent, het echte kampeergevoel gaf, maar nu met de luxe van een comfortabel bed, een koeling en een kachel. Het was een van de eerste T4’s, met nog tapijt op de vloer. Maar wat hebben we van die California een plezier gehad, in landen als Frankrijk, Spanje, Scandinavië, Noord-Schotland en Ierland. Het heeft ons geleerd dat een kampeerbus (naar ons idee wat anders dan een buscamper) heel dicht bij kamperen staat; caravanners voelen zich waarschijnlijk veel meer thuis in een grotere camper.”

De camper ontdekt

“Een camper heeft alles aan boord en voegt aan het kamperen een stuk luxe en comfort toe die meteen verslavend werkt. Je komt aan en binnen een paar minuten ben je klaar, met een gekoeld biertje op tafel. Ook opbreken is minutenwerk. Onderweg heb je er zoveel vrijheid mee. Juist doordat je zo snel kunt staan en vertrekken, bezoek je al snel veel plaatsen. Zo deden we onze eerste vakantie 21 bestemmingen aan in 23 dagen, en dat raden we dus niemand aan. Je moet even leren doseren. Inmiddels hebben we al onze vierde Volkswagen California, een T5 4Motion. En voelen ons er zo in thuis dat we hem aantrekken als een jas.”

Nieuwsbrief over Marokko

“In de nieuwsbrief van het Camper Centrum lazen we al eerder over de Marokko-reis. Maar de periode rond Kerst kwam ons niet uit. Toen de laatste reis werd verplaatst naar maart, schreven we ons in. Marokko hadden we zo’n twintig jaar eerder al eens bezocht, we maakten er toen een wandeltocht door de Hoge Atlas. Met het beeld van toen leek het ons verstandig om in groepsverband te gaan. De wegen, het verkeer en de vele politiecontroles waren destijds niet zo prettig.”

‘We zijn er bijna’

“Tja, een groepsreis. Vrienden plaagden ons al met het beeld van het tv-programma ‘We zijn er bijna’ van Omroep Max. Maar uit de ongeveer tien campers kwam een heel leuke en relaxte groep mensen tevoorschijn, die wij voor het eerst ontmoetten op de camping van Tarifa in Zuid-Spanje. We maakten kennis en reisleider Michel Albregts vertelde uitgebreid over de aankomende reis. Iedereen kreeg van hem een roadboek, waar alle details van de reis instonden, inclusief de GPS-coördinaten van belangrijke plaatsen.”

De boot op

“De volgende morgen was het dan zover, op naar Afrika! Het weer was heerlijk en we gingen de boot op naar Tanger. Meteen merk je hoe prettig het is dat iemand alle bureaucratische zaken regelt. De campers moeten ingevoerd en bij vertrek weer uitgevoerd worden en dat is veel gedoe. Michel kreeg dat toch redelijk snel voor elkaar, kwistig strooiend met sigaretten. Het is opvallend hoeveel ambtenaren erbij betrokken zijn. Toch konden we al redelijk snel vertrekken richting Meknès en deden we de eerste rijervaringen op in Marokko.”

De eerste indruk

“Ja, het is even wennen. Het verkeer in de steden is chaotisch maar vriendelijk. Iedereen doet zijn ding, claimt zijn ruimte maar houdt elkaar ook goed in de gaten. Er gebeuren dus geen gekke dingen. De kwaliteit van de wegen is wisselend, zeker buiten de steden. Snelheidslimieten zijn erg onduidelijk, zie je huizen dan moet je naar zestig, ook al staat er geen bord. Tegelijkertijd zijn er veel controles, met moderne laserguns. Dat leverde ons de eerste dag al een bekeuring op, we reden 74 waar je zestig mocht, met een bekeuring van….15 euro. De politie was overigens heel correct en verontschuldigden zelfs dat ze de bekeuring moesten geven. Als je je hier aan de regels houdt, word je correct behandeld. Wat dat betreft is er vergeleken met twintig jaar geleden veel ten goede veranderd. Wel zijn de mensen op het platteland nog erg arm en er wordt nog steeds (vooral door kinderen) veel gebedeld. Verkopers bieden hun waar gelukkig wat minder ‘assertief’ aan dan vroeger en een helder ‘nee’ wordt sneller en vriendelijker geaccepteerd. Je moet je daarbij realiseren dat wij in onze campers als een ‘rijdende bank’ worden gezien. Zonder verdere problemen kwamen we die dag aan op een camping in Meknès.”

Na Meknès: Koningsstad Fes

“Fes bleek een van de hoogtepunten van de reis. Marrakech heeft weliswaar de naam van de mooiste Koningsstad maar Fes is veel rustiger. Wat het bezoek extra boeiend maakte was de lokale gids, die jarenlang in Europa had gewoond en goed Engels sprak. Hij gaf veel uitleg over de verschillende culturele aspecten en had duidelijk autoriteit bij de lokale bevolking in de souks (markten) die we bezochten.”

Apen!

“Richting het zuidoosten trokken we door het Midden-Atlas gebergte naar de woestijn. We wisten dat Marokko een prachtige natuur had, maar in het voorjaar bleek deze extra uitbundig. Op een gegeven moment dacht Tonny een steen op de weg te zien, maar het bleek een aap! Ook passeerden we kleine dorpjes waar het krioelde van de mensen, veelal lopend naar hun bestemming.”

In de woestijn

“Bij een strakblauwe hemel kwamen we aan in het woestijngebied. Heel bijzonder om daar met je camper in te staan en zo anders dan op een foto! Hoe snel het weer hier kan omslaan, bleek toen er vanuit het niets een zandstorm opstak. Het zicht was nog geen tien meter en je moest oppassen om met ademhalen geen zand binnen te krijgen. Fotograferen was bijna onmogelijk want de toestellen houden er met het fijne zand al snel mee op. Later maakten we bij rustiger weer een bijzondere tocht op kamelen in de woestijn, naar een tentenkamp. Daar kregen we een diner geserveerd en gaven de koks ’s avonds nog een tamtam-concert. Echt een heel bijzondere belevenis!”

Fossielen

“Er worden in de woestijn veel fossielen gevonden en verhandeld in vele kraampjes langs de weg. Michel had bij een vorig bezoek een toeleverancier van die kraampjes ontmoet. Via een foto had hij hem nu weer opgespoord, met hulp van mensen in een dorp verderop. Bijzonder dat Michel er indertijd aan dacht om hem te fotograferen. We bezochten hem in zijn werkplaats, in een authentiek Marokkaans dorpje, waar we werden ontvangen met thee en pizza en zagen hoe de fossielen werden bewerkt, met veel vrolijke kinderen om ons heen. Echt een plek waar je graag iets achterlaat voor de lokale mensen. Alleen reizend zou je hier nooit zijn gekomen.”

Kloven

“De volgende dag liep de route door twee door rivieren uitgeslepen kloven, de Todrha kloof en de Dadès kloof. Bijzondere natuurverschijnselen aan zuidkant van de hoge Atlas, met roodbruin rotsgesteente en daartussen een heel mooie natuur, met veel groen en bloemenpracht!”

Marrakech

“Zoals eerder geschreven, is dit een drukke en toeristische stad. Zeker de moeite waard om een keer gezien te hebben maar we zijn er niet zo lang gebleven. De oude Koningssteden lijken op elkaar en Fes sprak ons toch meer aan. Rustiger en relaxter.”

Water!

“Na Marrakech gingen we oostwaarts, naar de watervallen van Ouzoud. We waren daar toevallig op een zondag en dan is het extra authentiek, omdat er dan ook veel lokale mensen verpozen. Het gebied is prachtig, met een mooie natuur en we hadden er best nog een dagje willen blijven. De watervallen stromen er het gehele jaar en dat is in Marokko heel bijzonder! Je kunt er picknicken, er zijn leuke eettentjes, er is een kloof nabij en dus ook genoeg schaduw te vinden.”

Megamoskee

“Na Ouzoud reden we door naar de kust, richting Casablanca/Moulay Bousselham. In Casablanca is een gigantische moskee gebouwd, die bij menig toerist op de bucketlist staat. De moskee staat aan zee, conform de regels van de Koran: ‘de troon van God als zijnde op het water gebouwd’. Je moet wel heel Casablanca door om er te komen en dat bleek een tijdrovende bezigheid! In Moulay Bousselham was het gelukkig rustiger en voeren we met een bootje door een mooie lagune, met veel vissen en vogels.”

Het laatste diner

“Na alweer het laatste gezamenlijke diner in Moulay Bousselham volgde de laatste Marokkaanse overnachting en meldden we ons de volgende dag om 12.00 uur weer in Tanger, bij de ferry. Ook de terugtocht verliep prima en spoedig kwamen we weer aan in Tarifa, waar wij en anderen de fietsen hadden achtergelaten. Graag waren we, zoals de meeste anderen deden, nog even in Spanje blijven hangen, maar helaas…wij moesten huiswaarts. Maar wel een heel boeiende reiservaring rijker!”

Marokkaanse campings

“De meeste campings in Marokko zijn eenvoudig. Maar sommige liggen erg mooi in de natuur en zijn ook redelijk bevolkt, veelal door Fransen die er overwinteren. Zij maken vaak gebruik van hun eigen camperfaciliteiten. Tenten zie je overigens niet, alleen campers en buscampers.”

Veilig?

“Marokko bleek veiliger dan we op grond van onze eerdere ervaring verwacht hadden. Als je stopt in kleine dorpjes, heb je in een mum van tijd een groot aantal bedelende kinderen om je camper heen. Geef je niets, dan kunnen ze een enkele keer vervelend doen en steentjes gooien. Wij hebben dat zelf niet meegemaakt en vonden de bevolking juist heel vriendelijk.”

Soepel georganiseerd

“De reisbegeleiding was erg prettig. Gewoon goed geregeld, met een heel mooi roadbook, geen ellenlange briefings maar compacte en relevante informatie, kort en krachtig, staand onder de luifel bij Michel, die deze opluisterde met verrassende traktaties en veel humor. Kortom: prima!”

Nieuwe groepsreizen

“Als enthousiaste kampeerbusgebruikers reizen wij het liefst op onszelf. Op onze reisagenda staat nu opnieuw Scandinavië. Maar voor landen met een voor ons minder duidelijk rechtssysteem zouden we zeker een kleinschalige groepsreis weer overwegen. Voor een reis door Rusland bijvoorbeeld schrijven we meteen in!”

FacebookG+Twitter